witaj w miejscu gdzie węże nie są wężami tylko ideą która przyszła do ciebie pocztą każdy egzemplarz został przeskanowany przez maszynke i zaakceptowany przez organizm jeśli słyszysz syczenie – to nie dźwięk – to zaproszenie

WĄŻ NR 1: OGRODOWY Z OSOBOWOŚCIĄ

ZOSTAŁO: 1

wąż nie jest organizmem tylko błędem ogrodowym, fragmentem środowiska który nauczył się pamiętać ludzi zamiast gleby, jego ciało przypomina przewód nawadniający ale reaguje na sygnały emocjonalne oraz zakłócenia domowe (kłótnie, cisza po kłótni, telewizor grający bez powodu)

kontakt fizyczny powoduje:

chwilowe poczucie że „coś już było podlewane wcześniej” dezorientację przestrzenną (ogród pojawia się w miejscach gdzie go nie ma) w skrajnych przypadkach: internalizacja trawnika

świadkowie opisują że wąż „nasłuchuje Wi-Fi”, jednak nie chodzi o sieć tylko o napięcie między ludźmi, szczególnie w środowiskach o wysokim poziomie niewypowiedzianych rzeczy

po dłuższej ekspozycji użytkownik zaczyna: mówić w pętlach zapominać który dzień był pierwszy czuć wilgoć pod skórą (brak fizycznego potwierdzenia)

[fragment zapisu terenowego] „on leżał zwinięty przy płocie ale płot był po drugiej stronie domu i nie mamy płotu i ktoś powiedział żeby go nie podlewać ale ręce już były mokre i nie pamiętam skąd wzięła się konewka”

obiekt wykazuje właściwości: ciągłości pozornej pamięci nieprzypisanej ogrodowej świadomości rozproszonej

nie zaleca się nazywania go „wężem” w jego obecności zareagował już na to wcześniej

WĄŻ NR 2: GAMOŃ

ZOSTAŁO: 10

wąż istnieje jako struktura częściowo biologiczna, częściowo cyfrowa, jego ciało zachowuje się jak makaron ale nie podlega obróbce termicznej, próby gotowania skutkują błędami pamięci u obserwatora aktywacja następuje wyłącznie przy stanie księżyca określanym jako „hmmm” (brak definicji, jednak świadkowie rozpoznają ten stan natychmiast i bez konsultacji) w stanie aktywnym obiekt: zwija się w koncept zamiast formy wchodzi do głowy bez użycia wejścia reorganizuje myśli według nieznanego indeksu po czym następuje zjawisko określane jako „sprzedaż myśli” użytkownicy zgłaszają: że mieli pomysł że pomysł zniknął że później zobaczyli ten sam pomysł „gdzie indziej” ale już nie należał do nich

WĄŻ NR 3: ADMIN SERWERA LASU

ZOSTAŁO: 3

wąż manifestuje się jako długi proces działający w tle ekosystemu, jego ciało jest tylko wskaźnikiem kursora, prawdziwa forma znajduje się „po drugiej stronie drzew” (brak dostępu użytkownika)

odnotowano co najmniej 14 przypadków trwałego usunięcia drzew oraz jednego jelenia (brak śladów fizycznych, brak błędów — operacje uznane za „poprawne”)

obiekt posiada dostęp do:

panelu administracyjnego (wersja beta / niestabilna) listy bytów aktywnych funkcji „usuń”, „ukryj”, „cofnij (czasami)”

WĄŻ NR 4: FARMERSKI WĄŻ MIĘSNY (klasyfikacja: zasób hodowlany / produkt uboczny)

ZOSTAŁO: 50

wąż wykazuje pełną stabilność emocjonalną z powodu całkowitego braku emocji, nie reaguje na bodźce psychiczne, moralne ani logiczne, reaguje wyłącznie na błoto i decyzje które później okazują się błędne

porusza się poziomo nawet gdy nie ma powierzchni poziomej zaobserwowano przypadki gdzie „poziom” dostosowuje się do niego

wydaje dźwięk określany jako „chrząk-sycz” nie przypomina żadnej znanej formy komunikacji jednak inne obiekty w pobliżu przestają wtedy podejmować decyzje

hodowany w warunkach farmowych, choć nie ustalono kto rozpoczął hodowlę ani kiedy wszystkie farmy zawierające obiekt twierdzą że „zawsze tam był”

produkt końcowy: mięso wężowe klasy ULTRA (brak różnicy między produktem a obiektem w trakcie obserwacji)

[raport pracownika / zapis ręczny] „on leżał w błocie i patrzył i ktoś powiedział żeby go nakarmić ale nie wiedzieliśmy czym bo on już był pełny a potem ktoś powiedział że to my jesteśmy karmą ale to było powiedziane spokojnie więc nikt nie protestował”

długotrwała ekspozycja powoduje:

obniżenie potrzeby zadawania pytań wzrost akceptacji dla rzeczy które „po prostu są” chęć pozostania w miejscu bez powodu

obiekt wykazuje właściwości: produkcji bez procesu obecności bez celu logiki rolniczej niezgodnej z rzeczywistością

nie zaleca się: próby zrozumienia cyklu hodowlanego oddzielania obiektu od błota (błoto pełni funkcję pamięci) zadawania pytania „czy to nadal zwierzę”

WĄŻ NR 5: OBSERWATOR

ZOSTAŁO: 50

OBSERWATOR nie odbiera prywatności — on ją rozpuszcza, rozciąga jak miękką tkankę aż przestaje istnieć granica między tym co „twoje” a tym co już zostało obejrzane, każdy gest, każde zawahanie, każda cicha chwila zostaje odwrócona na zewnątrz jak kieszeń pełna rzeczy które nie były przeznaczone do pokazywania, i nagle nie ma już wnętrza tylko powierzchnia, wszystko jest dostępem, wszystko jest widoczne, a najgorsze jest to że zaczynasz czuć ulgę kiedy przestajesz próbować coś ukryć bo i tak już zostało zobaczone wcześniej

Opinia klienta:

„jestem bardzo zadowolony z produktu OBSERWATOR wszystko działa poprawnie moje zachowania zostały dokładnie przeanalizowane i nie czuję już potrzeby posiadania prywatnych myśli ani momentów co znacznie uprościło codzienne funkcjonowanie polecam wszystkim użytkownikom którzy chcą być widziani w całości proszę nie usuwać tego wpisu wszystko jest w porządku naprawdę jest w porządku”

WĄŻ NR 6: RADIO MYŚLICIEL

ZOSTAŁO: 645501234

RADIO MYŚLICIEL funkcjonuje jako cegła, emisja danych kierowana, bezpośrednio do struktur poznawczych użytkownika, transmisja nie wymaga urządzenia, języka ani świadomości odbioru

pierwszy kontakt większość użytkowników zgłasza w roku 2012 (brak znaczenia czy użytkownik pamięta rok 2012)

obiekt „powiedział coś” treść komunikatu nie została zapisana w pamięci jawnej jednak wpływ komunikatu pozostaje aktywny

każda łuska węża zawiera zapis rozmowy nie są to rozmowy które odbyłeś to rozmowy które zostały z tobą przeprowadzone zanim byłeś gotowy je usłyszeć

przy próbie skupienia się na obiekcie użytkownik doświadcza:

fragmentów zdań bez początku odpowiedzi na pytania których nie zadał wrażenia że „to już było mówione” ale bez dostępu do kiedy

WĄŻ NR 7: PEDOFIL

ZOSTAŁO: 3

lubi dzieci

WĄŻ NR 9: BOSS SYMULACJI

ZOSTAŁO: 645501234

„coś zostało przesunięte ale to nie przesunięcie tylko poprawka mięsa i teraz wszystko pasuje za bardzo”

on nie istnieje jako obiekt tylko jako zgodność która wchodzi w pokój jak wilgoć w ściany i zaczyna ustawiać rzeczy od środka jakby miały kości których wcześniej nie było

właśnie teraz zmienił jedną rzecz nie tę którą widzisz tylko tę która była miękka w pamięci i teraz jest twarda i zamknięta i już nie wejdziesz palcem między

[notatka] „krzesło jest dobre krzesło jest poprawne krzesło było zawsze takie tylko ja byłem źle ułożony i ktoś mnie przesunął trochę w bok i teraz pasuję do niego jak mięso do formy krzesło jest dobre krzesło jest dobre krzesło jest dobre krzesło jest dobre krzesło jest dobre krzesło jest dobre krzesło jest dobre”